Smog, voodoo en luxe

Hallo allemaal!

Ik ben hier nu ruim een week en dan begin je het leven een beetje door te krijgen. Er dreigt zelfs een ritme te ontstaan nu mijn Franse lessen zijn begonnen...

Vorige week hebben we onze hele introductie gehad. Op zich was het leuk maar ik had wel het idee dat je van de mensen zelf weinig mee maakt omdat er voortdurend een Beninois bij was. Het voelde een beetje als in Iran, het gevoel dat je veel vrijer wilt zijn dan je eigenlijk bent... Plus dat sommige dingen, zoals het roepen van een zem en het onderhandelen daarmee voor je gedaan wordt en omdat dat in het Fon gebeurde steek je daar dus niets van op. Maar inmiddels lukt het prima met de zem.
De eerste twee dagen verdwaalde ik steeds zo ongeveer omdat ze me niet de goede wijk waar ik woon hadden verteld. Dus dan zag ik ineens mijn straat voorbij schieten en wist de chauffeur daar een korte route naar toe maar dan kon ik mijn huis niet meer vinden. Aan huisnummers doen ze hier niet en aan straatnamen alleen voor de grote en verharde wegen. En dus niet in mijn zandweggetje. Maar inmiddels ben ik er uit waar ik echt woon en weet ik waneer ik een gil moeten geven dat we af moeten slaan. Dus gaat helemaal goed!
Ik heb wel vreselijk veel last van de smog hier. Ik hoest me echt kapot, vooral 's nachts. Ik heb wel een mondkapje gekregen van mijn familie voor op de zem en dat helpt wel wat maar houdt niet alles tegen... En soms is het gewoon echt blauw. Ook niet verwonderlijk als je met zoveel oude brommers over zandwegen gaat scheuren!

Zondag ben ik met Floor naar een chique hotel hier in de stad geweest. Ik had nogal (en nog steeds) veel last van diarree, maar Floor heeft daar gezwommen en ik heb een beetje in de schaduw gezeten, mensen gekeken, genoten van de bomen en de bloemen dar en van de frisse lucht. Vooral dat laatste! Floor heeft twee Beninois leren zwemmen (of dat in elk geval geprobeerd) dus dat was leuk om te zien! Het was wel een relaxte middag!

Op maandag hebben we een test gemaakt om het niveau van ons Frans te bepalen. We zitten nu wel in dezelfde klas en volgens mij nogal onder ons niveau. Voor mij is het heel goed om dingen te herhalen, maar om nou tien minuten lang een rijtje van vier woorden te gaan zitten oplezen en herhalen, dat gaat wel erg ver. Of te tellen hoeveel keer de klank u voorkomt in een zin... Klinkt zinvol! In onze klas zitten vooral Afrikanen, vandaag waren we met twee jongens uit Tsjaad, die ook nog eens allebei Adam heten (je verzint het niet) en drie Nigerianen en een Mexicaanse. Haar man werkt hier bij Artsen zonder Grenzen. Het is wel leuk maar het gaat wel erg traag allemaal...

Dinsdag was de universiteit gesloten omdat het een nationale feestdag was, de Voodun. Dit wordt vooral gevierd in Ouidah, ruim 40 km verderop.
Het viel nog niet mee voor ons om er te komen. Volgens onze families konden we gewoon een taxi aanhouden (die dingen worden hier gedeeld) en dan was er vanzelf een die naar Ouidah ging. Dat viel dus tegen! Na 40 min denk ik hebben we een zem genomen naar een soort station waarvandaan deze gedeelde taxi's vertrekken. Volgens de eerste man die we daar spraken gingen er geen auto's naar Ouidah (sure) en moesten we hem inhuren voor 15.000 fCFA. Terwijl 600 pp een goede prijs is. We hebben uiteindelijke de 'moeder' van Floor gebeld voor advies, die gaf ons groot gelijk dus we zijn weer verder gegaan. De volgende man stond niet negatief tegenover 600pp maar toen kwam die eerste gast zich er weer tegenaan bemoeien en ging het niet meer door. Eikel! Uiteindelijk zijn we voor 1000 pp vertrokken (en dus nog flink afgezet eigenlijk) maar goed het gaat eigenlijk niet om echt grote bedragen... Maar het idee is niet leuk!
In Ouidah zijn we uitgestapt bij het museum. Die heeft een tentoonstelling over de slavenhandel die vooral vanuit Ouidah plaatsvond en over voodoo en koningen. Vanuit Ouidah zijn er ontzettend veel slaven 'verkocht' voor een pijp, een spiegeltje of een kraal. Best shockerend!
De slaven hebben ook de voodoo naar het Caraïbisch gebied gebracht. Ook daar ging een deel van de expositie over. De voodoo kent verschillende goden die je voor speciale dingen te vriend moet houden en die dus ook allemaal hun eigen eisen stellen. De God van de Pokken moet je heel anders behandelen dan de God van de Donder of het Geluk.

Vanaf het museum naar het strand loopt een weg van enkele kilometers die de Route des Esclaves heet. Het is de route die de slaven vroeger aflegden op weg naar de boten. Langs deze route staan nu overal beelden van voodoo goden. We hebben deze route op de zem (samen op 1) afgelegd omdat 6km lopen met de warmte van hier echt niet te doen is...
De route eindigt bij het strand, waar een monument staat dat bekend is als het Point of No Return. Bij dit monument was dinsdag het festival. Het was erg echt vreselijk druk en warm. Ik ben zelfs door mijn blouse heen verbrand! Maar het was leuk om al die kleuren te zien, zingende en dansende vrouwen, mannen met tamtams en andere instrumenten. Was een kleurrijk geheel. Het is alleen wel jammer dat het moeilijk is om te bepalen wat je ziet. Waarschijnlijk zijn er voor allerlei goden groepjes mensen bezig maar we nou bij wie hoort...

Na de lunch (lekkere droge rijst tegen de diarree, aargh) zijn we naar het 'Heilige Bos' gegaan. Dit bos is heilig omdat er ooit een koning veranderd is in een boom (je moet er maar opkomen). Er staan allerlei voodoo beelden in. De God van de Oorlog heeft bijvoorbeeld 1 been... lijkt het. De ander kan hij via magie verbergen onder zijn rok. Op die manier onderschatten zijn tegenstanders hem en heeft hij dus het voordeel. Verder kent ook het voodoo de onvermijdelijke slang met zijn staart in de bek als symbool voor de continuïteit van het leven en de tijd...

Hierna zijn we terug gegaan naar Cotonou. Dit keer voor 500 f CFA pp. We zaten op een gegeven moment met 4 mensen achterin en 2 passagiers en de chauffeur voorin. En dat in een oude peugeot... Het paste allemaal net en dat is genoeg blijkbaar. Autogordels heb je niet nodig, als er wat gebeurt kun je geen kant op want je zit hartstikke klem!
In Cotonou werd de chauffeur wel aangehouden door de politie. De passagiers wilden daar allemaal al uitstappen maar de politie stapte bij hem in... Of dat nou zo goed was voor hem.

Gister en vandaag heb ik dus franse les gehad. Heb niet het idee dat ik er veel van op heb gestoken. Misschien komt dat nog. Sommige docenten hebben echt een vreselijke uitspraak (je su in plaats van je suis bijvoorbeeld) en de docente van gister maakte nogal wat fouten met de werkwoord spellingen. Slordig! Maar goed, het houdt me 's morgens van de straat en 's middags ben ik vaak bezig met wassen, dingen kopen (postzegels, drinken) enzovoorts. Dus is wel relaxt!

Er zijn wel dingen hier die erg anders zijn dan in Europa:
Samen eten is bijvoorbeeld niet iets dat bijna vanzelf spreekt. Er wordt voor mij gekookt en soms eten Nike en Aurel (de kinderen) met mij mee. En soms Sabine. Maar verder niet eigenlijk...
Mensen hebben hier een heel ander idee van luxe en noodzaak dan wij. In mijn familie zijn zeker drie enorme nieuwe tv's en lopen sommige mensen met meerdere mobieltjes rond. Tegelijk hebben we geen douche of normale wc, laat staan een wasmachine. Wij hebben wel een koelkast en dat is toch redelijk bijzonder. Mijn familie verkoopt dan ook ijs (als in bevroren water).
Rijdende auto's kunnen hier hun sleutel verliezen (en dan rijden ze nog door ook)
Het is heel normaal dat er in een familie een nichtje of iets dergelijks is dat alle rotklusjes op moet knappen. In de mijne is er ook een en ze wordt voortdurend afgeblaft en gecommandeerd. Ze sjouwt met water, wast, veegt, wast de kinderen enzovoorts. De niet zulke leuke klusjes dus. Ik heb wel medelijden met haar maar ze praat niet zo goed Frans dus dat is lastig praten. Mijn Fon is nogal beperkt.

Iedereen heel erg bedankt voor de reacties, ik vind het erg leuk om al die berichten te lezen!
Theo en Geertje, de familie begint me een beetje duidelijk te worden, maar wie nou een zus of een tante is van wie, dat zou ik niet weten!
Anouk, leuk dat je wat hebt gepost, ik weet niet of dat poppetje gaat springen, hoop het niet!
Stella en de rest van IZA land, jullie healthy travel boekje kwam al goed van pas met mijn diarree aanval! En wat die potloden betreft, met een blikje met twaalf potloden kun je onder meer: trommelen, zowel met je hand als met een potlood op dat blik als met dat hele blik op iets hards, boven je hoofd houden en er hard schreeuwend rondjes meer rennen, ermee schudden (bij voorkeur onder het rennen en vergezeld door geschreeuw), je kunt het blik als mobiele telefoon gebruiken (kun je naar elkaar schreeuwen), of als microfoon (idem) en je kunt met een potlood ook toosten met iemand die iets aan het drinken is... Hebben jullie een idee? Eigenlijk is alles leuk als het maar lawaai maakt!

Dit was het voor nu. Als je vanzelf een bericht wilt krijgen als ik hier heb gepost kun je je mail adres invullen aan de rechterkant, bij mailinglist. Dan krijg je vanzelf bericht en kijk je niet voor niks en mis je ook niks. Allemaal veel succes in de kou!

Veel liefs uit zandstad Cotonou!

Esly


*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

Many thanks to my secret translator....


Hello
I have been here for a week now and than you slowly start to understand life. There even seems to get a rhytm in my life, since the french lessons have started

Last week we had whoel our introduction. It was quite good, but I got the idea that you don’t experience the people themselves, because we were accompanied all the time by a Beniner. It felt a bit like in Iran, the feeling you want to be more free than you actually are. Besides that some things, such as calling a zem and negotiate with them is being done for you and because that happens in Fon, you don’t leanr anything fro it. But by now I am quite fine with the zem. The first 2 days I almost got lost because that hadn’t told me the name of the quarter where I live. So then I saw my street at once and the driver knew a short cut that way, but then I couldn’t find the house any more. They don’t use house numbers here and streetnames are only used for the big and paved roads. So not for my small dirt road. But I the meanwhile I figured out where I really live and when I have to give a scream to inidicate we have to turn, so that goes completely fine! I do suffer a lot from the smog here. I cough like crazy, mostly at night. I got a mouth cap from my family for when I am using the zem, which makes some difference, but doesn’t stio it all. And sometimes it is really blue. Not surprising if you cross with so many old motorbikes over dirt tracks.

Sunday I went with Floor to a chique hotel in the centre. I was quite suffering from Diarrhea (and still am), but Floor went swimming and I was sitting in the sahde, watching people, enjoying the trees and the flowers and the fesh air. Mostly the last! Floor learnt two people to swim (or tried at least) so that was nice to see! It was quite a relaxing afternoon.

Monday we made a test to check our level of French. We are in the same class now and according to me under the level we need. For me it is very good to repeat things, but reading four words fro ten minutes and repeat it, is going very far. Or counting how many times the “u” sound appears in a sentence. Sounds useful! In our class there are mostly Africans, today we were with two boys fram Chad, who overmore both are called Adam. (you don’t imagine) and the Nigerians and a Mexican woman. Her husband works here for Medicins sans Frontieres (Doctors without Borders). It is nice, but it all goes very slow…

Tuesday the university was closed because it was a national holiday, the Voodun. This is celebrated mostly in Ouidah, over 40 kms away. It wasn’t easy for us to get there. According to our families we could just halt a taxi (they are shared here) and then autmotically one would go to Ouidah. But it ain’t that easy! After 40 minutes, I think, we took a zem to a kidn of station from where those shared taxis leave. According to the first man we spoke to there were no cars going to Ouidag (sure) and we shoud hire him for 15.000 fCFA. Whereas 600 pp is a good price. We finally called Floor’s “mom” for advice. She fully agreed with usso we continued. The next man didn’t think bad about our offer of 600 pp, but then that first man came to mix in and then the offer was not ok anu more. In the end we went for 1.000 pp (so still being quite ripped off, but ok it is not about really big amounts.. but the idea is not nice!)
In Ouidah we got out at the museum, that had an exhibition about slave trade which mostly took place out of Ouidah, and about voodoo and kings. Out of Ouidah an incredibel amount of slaves are “sold” for a pipe, a mirror or a bead. Quite shocking!
The salves also took voodoo to the Caribbean. Part of the exposition was about that as well. Vooddo knows different Gods which you have to keep as a friend for special occasions and who all have there their own requirements. The God of a certain disease is to be treated completely different from the God of thunder or the one of luck.

From the musuem to the beach there is a road of a few kms which is called route des esclaves. It is the route slaves had to take in the past on way to the boats. Along this route there are everywhere iamges of voodoo gods. We took this route on the zem (together on 1) becausse walking 6 km in the current heat is really not doable. .. The route ends at the beach, where there is a monument that is known as the Point of no Return. At this monument was the festival Tuesday.It was really very busy and warm. I even got burnt through my shirt! But it was nice to see all those colors, singing and dancing women, men with tamtams (drums) and other instruments. It was a colourful event. It was only a pity that it was difficult to analyse what you see. Probably groups of people were busy for several gods, but who belongs to whom…?

After lunch (tasteful dry rice against the diarrhea, eeeek) we went to the “holy forest”. This forest is holy because once a king was transformed into a tree there (how does it come to your mind). There were several voodoo statues. The god of war for example has one leg… it seems. The other he can hide with magic under his skirt. That way his oponents underestimate him so he has an advantage. Further voodoo also knows the inavoidable snake with the tail in his mouth as symbol of continuity of life and time… After this we went back to Cotonou. This time for 500 cFCA each. At a certain moment we were sitting with 4 persons in the back of the car and 2 passengers and the driver in front, and that in an old Peugeot. It all just fitand that is apparently enough. You don’t need seatbelts, because if something happens you can’t go anywhere because you are complety stuck! In Cotonou the driver was stopped by the police. All passengers already wanted to get out, but the police got in with him.. if that was a good idea for him?

So yesterday and today I had French lessons. No idea if I got any wiser with them, but ok. Maybe that still will come. Some teachers really have a terrible pronunciation (je su instead of je suis) and the teacher from yesterday made quite some mistakes with verb conjugations. Careless!, but ok, it keeps me from the street during the mornings, and in the afternoons I am often busy doing laundry, buying things (stamps, drinks), etcetera. So it is quite relaxing!

There are things which are very different from Europe. Eating together for example isn’t something that is evident. Food is being made for me and sometimes Nike and Asurel (the children) eat with me, and sometimes Sabine, but further nobody actually.
People have quite a different idea about luxury and necessity from us. In my family there are at least three enormous new TV’s and some people walk around with sveral mobiles. At the same time we don’t have a shower or normal toilet, so for sure no washing-machine. We do have a refrigeratorand that is fairly exceptional. But therefore my family sells ice (as in frozen water)
Driving cars can loose their key here (and then they still keep driving)
It is quite normal that there is a cousin (or alike) that has to do all bad jobs. In mine there is also one and she is being shouted at and commanded the whole time. She cariies water, does the laundry, wipes the floor, washes the children, etcetera. So not the nicest taks. I feel sorry for her, but she does not speak french well, so communication is uneasy. My fon is quite restricted

Everybody thanks a ot for the reactions. I enjoy very much reading them.
@ Theo and Geertje: the family is starting to get clear to me, but who is a sister or an aunt of whom, I don’t have a clue!
@Anouk, nive you posted something. I don’t know if the puppuet id going to jump, I don’t hope so!
@Stella and the rest of IZA country, your healthy travel booklet came at good use already with my diarrhea! And concerning the pencils, with a can with twelve pencils you can, amongst others: do drumming, hit the can with your hand as well as with the pencil or with the whole can on a hard underground, keep above your headand run around screaming loudly, shake it (at preference during the runningand accompanied by screaming), you can use the can as mobile phone (for screaming to each other), or as microphone (the same) and with a pencil you can also toast with someone who is drinking something.. You got an idea? Actually everything is ok, as far as it makes a lot of noise!

That’s it for now. If you want to get a message automatically if I have posted something, you can leave your mailaddress at the right side of the page, at mailinglist. Then you automatically get the message and you don’t look on the site in vain and you niether will miss anyhting. All good luck in the cold!